Τετάρτη, Απριλίου 16

Επιστολή του Τιβέριου προς τον Πιλάτο μετά την Σταύρωση του Θεανθρώπου


Επιστολή του Τιβέριου προς τον Πιλάτο 
μετά την Σταύρωση του Θεανθρώπου

«Επειδή άδικον εψήφισας θάνατον κατά τού Ιησού, συμφωνήσας μετά τών φθονερών καί κακίστων Ιουδαίων, λαβών παρ' αυτών δώρα υπέρ τού τοιούτου θανάτου, διά ταύτα καγώ ούτω κατά σού διατάσσω όταν έλθης πρός με δέσμιος τού δούναι απολογίαν περί τής ψυχής ήν αναιτίως παρέδωκες είς θάνατον.»

Αλλ' ώ τής ανοησίας καί πωρώσεως, ότι τοιαύτα φοβερά σημεία καί θαύματα παρ' αυτού γενόμενα θεωρήσαντες, ετολμήσατε τοιούτον άνθρωπον ά θ ώ ο ν παραδούναι είς θάνατον. Τίς δέ σοι πεπωρωμένε καί βέβηλε καί πάσης φιλανθρωπίας ανάξιε, δέδωκε τοιαύτην τόλμην καί εξουσίαν είς τοιούτο μέγα μισόθεον κίνημα, ίνα συμφωνήσης μετά τού πονηρού Συνεδρίου καί διεφθαρμένου λαού καί δώσης αυτοίς εξουσίαν τού τοιούτου θανάτου;

Δία γάρ κρίσιν επενεγκείν μέ δεί ταχέως, διότι ούτε κάν έγραψας πρώτον είς εμέ, περί τής υποθέσεως ταύτης, διά νά λάβης καί τόν εμόν θέλημα, άλλ' ότε ετέλεσας όσα καί ηθέλησαν, τότε μοι έγραψες τά κακώς τελεσθέντα, αλλ' ιδού γράφεις μοι καί τήν ανοησίαν σου αυτοθελήτως, λέγων μοι ότι από τούς θεούς ούς ημείς λατρεύομεν, μείζονα τούτων έργα καί θαύματα παρ' Αυτού τελεούμενα είδες. ''Ω τού φθόνου καί τής κακίας σας. Εί καί ώς Θεόν τούτον εδέξασθε, κάν ώς ιατρόν ούκ είχατε Αυτόν; Εγώ γάρ έξ' ακοής μόνον Τούτον μαθών καί τοιαύτα φοβερά καί εξαίσια σημεία καί θαύματα παρ' Αυτού γενόμενα ακούσας, κέκρικα τώ νο΄ί΄ μου μή είναι Αυτόν άνθρωπον μόνον, αλλά καί Θεόν. 

Τό γάρ αναστήσαι νεκρούς καί οφθαλμούς τυφλών ανοίξαι καί δαίμονας έξ ανθρώπων διώξαι καί παραλύτους ανορθώσαι, ταύτα Θεός μόνον δύναται ποιήσαι καί ουδείς άνθρωπος. Τίς γάρ άνθρωπος ήκουσε ποτέ τετραήμερον εγείραι καί οφθαλμόν τυφλού γεγενημένου ανοίξαι; Ταύτα γάρ ού μόνον έκ τής επιστολής σου έμαθον, αλλά πολλώ μάλλον καί έκ μιάς γυναικός, ήτις πρό τινων ημερών ενταύθα ελθούσα ειπέ μοι ταύτα πάντα μετ' ακριβείας, κατήγετο δέ αύτη έκ τών ορίων Μάγδαλα, Μαρία καλουμένη μαθήτρια καί αυτή λέγουσα είναι τού Ιησού, ή οποία μεμαρτύρηκε διηγησάμενη ενώπιον τού πλήθους τά ύπ' Αυτού γεγονότα καί τά περί σού καί άλλα πολλά καί ότι εξέβαλε καί έξ αυτής επτά δαιμόνια τώ λόγω μόνω. Διά ταύτα λοιπόν ού δύναμαι παραβλέψαι τοιαύτην αδικίαν.

Ο συγγραφέας τής επιστολής όταν ζούσε ήταν ό πολιτικός καί θρησκευτικός άρχων όλου σχεδόν τού τότε Ρωμαϊκού κράτους ό ΤΙΒΕΡΙΟΣ πού βρισκόταν στό θρόνο από τό 14 μ.Χ. έως τό 36 μ.Χ., ό άνθρωπος πού έμεινε στό θρόνο περισσότερο από κάθε άλλο αυτοκράτορα τούς δύο πρώτους αιώνες, μετά τήν έλευση τού Κυρίου Ιησού Χριστού. Η επιστολή του αυτή απευθύνεται πρός τόν Πόντιο Πιλάτο, καί μέ αυτήν ό Τιβέριος τού αναγγέλλει τί αποφάσισε γι' αυτόν μετά τήν άδικη σταύρωση τού Θεανθρώπου.

Τό ντοκουμέντο αυτό βρίσκεται στή Βιβλιοθήκη τής Ρώμης καί τό πρωτότυπο αυτής είναι γραμμένο στή Λατινική γλώσσα.[1]


Η επιστολή του Πιλάτου προς τον αυτοκράτορα Τιβέριο

Εισαγωγή

Η Ιουδαία υπήγετο στην κυριαρχία της Ρώμης. Και είχε, η Ιουδαία, τον εκάστοτε κυβερνήτη της. Στην εποχή του Χριστού κυβερνήτης ήταν ο Πιλάτος. Και αυτοκράτορας της Ρώμης ήταν ο Τιβέριος.

Έδρα του Πιλάτου ήταν η Καισαρεία της Παλαιστίνης. Όταν χρειαζόταν, πήγαινε και στα Ιεροσόλυμα. Κατά τις μεγάλες Ιουδαϊκές γιορτές βρισκόταν πάντα στα Ιεροσόλυμα προς πρόληψη και καταστολή των ταραχών. Τώρα, στη μεγάλη γιορτή του Πάσχα, βρισκόταν στην ιερή αυτή πόλη.

Διέμεινε στο φρούριο "Αντώνια", πού βρισκόταν δίπλα στο ναό του Σολομώντος. Και το φρούριο αυτό ήταν το "πραιτώριο", το μεγάλο Δικαστικό Μέγαρο.

Η επιστολή του Πιλάτου προς τον αυτοκράτορα Τιβέριο

Ο Πιλάτος, βάσει όσων άκουσε για Το Χριστό σχημάτισε περί Αυτού μία καλή εικόνα. Αυτό φαίνεται από μία επιστολή πού έστειλε ο ίδιος στον Τιβέριο, λίγο πριν τη Σταύρωση. Στην επιστολή του αυτή ομιλεί με θαυμασμό για Τον Χριστό. Το κείμενο αυτό διασώζεται στο "Αρχείο των Καισαρίνι" της Ρώμης.

Βέβαια δεν ξέρουμε, κατά πόσο είναι έργο του Πιλάτου. Εφόσον το περιεχόμενο του συμφωνεί απόλυτα με το πνεύμα και το γράμμα του αγίου Ευαγγελίου, καθώς και άλλων έξω – ευαγγελικών μαρτυριών, γιατί να την απορρίψουμε;

Γράφει στην Επιστολή:

"Σου κάνω γνωστόν ότι ζει εδώ ένας άνθρωπος εξαιρετικά ενάρετος, πού λέγεται Ιησούς Χριστός. Ο λαός τον αποκαλεί προφήτη της αλήθειας και οι μαθηταί του λένε πώς είναι Υιός του Θεού, που έπλασε ουρανό και γη κι όλα όσα υπάρχουν και θα υπάρξουν στον κόσμο. Πραγματικά, Καίσαρ, καθημερινώς ακούγονται θαυμάσια πράγματα γι αυτόν τον Ιησού Χριστό! Με μία και μόνο λέξη του ξαναφέρνει στη ζωή νεκρούς και γιατρεύει αρρώστους".

"Έχει ανάστημα μέτριο, είναι πολύ ωραίος, κι η όψη του αποπνέει τόσο μεγαλείο, πού εμπνέει αγάπη μαζί και φόβο σ’ όσους τον αντικρίζουν. Τα μαλλιά του έχουν το χρώμα του ώριμου φουντουκιού είναι δηλαδή κοκκινωπά, πέφτουν ως τους ώμους και είναι χωρισμένα στη μέση τον κεφαλιού, καθώς το συνηθίζουν οι Ναζωραίοι. Το μέτωπό του, που φανερώνει ηρεμία και γαλήνη, είναι πλατύ – καμιά ρυτίδα ή κηλίδα δεν έχει στο ελαφρά ροδόχρωμο πρόσωπο του. Στη μύτη και στο στόμα του δεν υπάρχει κανένα ψεγάδι, και το γένι του, που έχει το ίδιο χρώμα με τα μαλλιά, δεν είναι πολύ μακρύ, και χωρίζεται στη μέση. Το βλέμμα του είναι σεμνότατο και σοβαρό και Τα μάτια του πεντακάθαρα και φωτεινά".

"Το φέγγος, που, σαν να ξεχύνεται από έναν ήλιο, αστράφτει στο πρόσωπο του, είναι τέτοιο, ώστε κανένας δεν μπορεί να το αντικρίσει. Εκείνη η λάμψη σε κάνει να τρομάζεις, κι όταν συμβουλεύει και διδάσκει κλαίγοντας, εμπνέει την αγάπη και τον σεβασμό σε όλους. Λένε πώς δεν τον είδανε ποτέ να γελάει, παρά μόνο να δακρύζει πότε – πότε. Τα χέρια τον είναι πλαστικότατα. Η ομιλία τον είναι πολύ ευχάριστη, παρουσιάζεται όμως σπάνια και είναι πάντα γεμάτος μετριοφροσύνη όταν βρίσκεται με άλλους – τόσο στην έκφραση όσο και στους τρόπους. Είναι ο ωραιότερος άντρας που μπορεί να φαντασθεί κανείς, και μοιάζει εντελώς με τη Μητέρα του, που είναι η ομορφότερη γυναίκα του κόσμου".

"Κι αν, Μεγαλειότατε Καίσαρ, επιθυμείς να τον ιδείς, όπως έμαθα, γράψε μου το κι εγώ θα στον τον στείλω αμέσως. Όσο για τις γνώσεις του, κάνουν κατάπληξη σ’ ολόκληρη την Ιερουσαλήμ. Ξέρει κατά βάθος όλες τις επιστήμες, χωρίς ποτέ να σπουδάσει καμιά, και πεζοπορεί ξεσκούφωτος και χωρίς σαντάλια. Λένε πως τέτοιος άνθρωπος δε φάνηκε εδώ ποτέ, μήτε ακούστηκε… Πολλοί Ιουδαίοι πιστεύουν πως είναι Θεός αληθινός, άλλοι όμως τον κατηγορούν, ότι αντιστρατεύεται τούς νόμους της Μεγαλειότητας σου. Πολύ μ’ ενοχλούν οι κακόβουλοι αυτοί Εβραίοι. Κανένα δεν έβλαψε ποτέ αυτός ο άνθρωπος κι όλοι όσοι τον ξέρουν, βεβαιώνουν πώς μόνον ευεργεσίες έχει κάνει. Μολαταύτα, εγώ είμαι πρόθυμος να υποταχθώ σ’ ό,τι με διατάξει η Μεγαλειότητα σου.

Ιερουσαλήμ Ζ’ Ίνδικτιώνος, Νέα Σελήνη

Πιστότατος και ευπειθέστατος της Μεγαλειότητας σου.
ΠΟΝΤΙΟΣ ΠΙΛΑΤΟΣ Έπαρχος της Ιουδαίας".[2]

Τόση καλή ιδέα είχε ο Πιλάτος για τον Χριστό. Παρόλο αυτό τον κάρφωσε στο Σταυρό !

Παραπομπές
1. Απόσπασμα από το βιβλίο Αβραάμ Μοναχού Αγιορείτου, www.stamoulis.gr
2. Από το βιβλίο: «Φρίξον Ήλιε» – Αρχμ. Βασιλείου Μπακογιάννη, εκδ. Τέρτιος, σελ. 35-37
3. Πηγή/επιμέλεια: Από το Στιγμιαίο στο Άπειρο / ifigeneia-georgiadou-math.blogspot.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.